همین الان از دانشگاه برگشتم ، واسه استراحت لپ تاپ رو روشن کردم و رفتم تو سایت‌های خبری گشتی بزنم تا استراحتی‌ هم کرده باشم. خبری به همراه ویدئو ی گزارش دیدم مبنی بر این که چهار شنبه ۱۵ اردیبهشت ( اگه اشتباه نکنم ) احمدی نژاد در مصاحبه خود با (ABC) پاسخگوی سوالات جرج استافان لوس (George Stephanopoulos) که برندهٔ جایزه پوليترز است بوده است.
جریان از این قراره که خبرنگار در سوال خود میپرسه : بن لادن در تهران است ؟ که احمدی نژاد هم شروع می‌کنه غیر مستقیم و با سوال پاسخ دادن ( اگر چه بخشی از سوال ایشون هم به جا بود ) جواب این خبر نگارِ رو میده .
همیشه به این فکر می‌کردم که آیا صحبت‌های مقامات ایرانی‌ در مجامع بین‌المللی یا هر جای دیگه به درستی‌ ترجمه میشود یا نه ؟! که الان به این نتیجه رسیدم : نه !!
خبر نگارِ با تجربه که با یک لبخند شیطنت آمیز ، سوال خود را تکرار و تکرار میکرد ، و از احمدی نژاد هم فقط درخواست جواب صریح آره یا نه می‌خواست ( که ‌ای کاش ایشون یک کلمه جواب میداد ) در آخر حرف احمدی نژاد رو قطع می‌کنه و میپرسه : امروز بن لادن در تهران نیست ؟ ( نکته همین جاست) که احمدی نژاد هم در پاسخ میگه :

مطمئن باشید … ولی‌ من احتمال زیاد میدم بن لادن در واشنگتن باشه.

هر کسی‌ متوجه می‌شه این دو قسمت از هم جداست ولی‌ مترجم به این صورت خیلی‌ واضحی که هر کسی‌ حتی اگه زبان هم تا دبیرستان خونده باشه متوجه می‌شه ، حرف ایشون رو به این صورت ترجم می‌کنه که :

مطمئن باشید بن لادن در واشنگتن است …

همین طور که می‌بینید فقط با حذف : ولی‌ من احتمال میدم ; کل معنی جمله از این رو به آن رو شد.
که این یعنی‌ دروغ پردازی ، یعنی‌ بعد بین کردن جوامع بین المللی نسبت به احمدی نژاد و در رأس آن ایران عزیز و …

در آخر هم اعلام می‌کنم نه حق دفاع از کسی‌ دارم نه چیزی چون اصلا از سیاست بدم میاد

به مدد امضای طومار دانشجویان انگشت شماره ایرانی‌ ، دانشگاه هم ، فردا ( روز بعد از ۴شنبه سوری ) و دو شنبه ( روز بعد از سال تحویل ) مرخصی به دنشجوین ایرانی‌ داد .

۲ روز پیش ( ۱۴ مارچ _ ۲۷ اسفند ) سالروز مهاجرت من از ایران به مالزی بود ، خیلی‌ خیلی‌ مطلب دارم درباری این کشور و اطلاعات جالب ولی‌ وقت نیست ، از ۲۰ روز دیگه که تحویل پروژه و امتحان‌های میان ترم تموم بشه حد اقل هر دو روز سعی‌ دارم یه پست جالب بذارم ، انشألله

حدود ۱ ماه پیش اطلاع رسانی نمایش کاپ جام جهانی‌ در معرض عموم رو تو یکی‌ از روزنامه‌های مالزی دیدم . خیلی‌ کنجکاو شدم هر جوریه برم از نزدیک ببینم ، ولی‌ خیلی‌ تعجب کردم که چرا این نمایش که میتونست خیلی‌ پول ساز باشه ، تبلیغات خیلی‌ کمی‌ برایش کردند . نحوه ی به دست آوردن بلیت بازدید هم با توجه به این که”کوکا کلا” اسپانسر این برنامه بود باید ۲ تا نوشابهٔ خانواده خرید میکردید بعد در یک بازی شانسی شرکت میکردید که احتمال به دست آوردن بلیت ۵۰ – ۵۰ میشد یا روش دیگه به این صورت بود که یک منوی کامل از فست فود “مک دو نالد” با سایز نوشابهٔ بزرگ خرید میکردی ، من هم که با دوست هام بودم ، ترجیح دادیم پول بیشتر بدیم تا ۱۰۰% بلیت رو به دست بیاریم. خلاصه از ۵ تا بلیت آخری که باقی‌ مونده بود ۴ تاش به ما رسید ، ساعت ۲ بود که به ما سنس ساعت ۸ افتاد .
بعد از ۶ ساعت چرخیدن در مرکز خرید نوبت به ما رسید . جّو داخل سالن به این صورت بود که از بالا و پائین نوشابهٔ مجانی‌ میدادند ، بازی‌های مختلف کامپیوتری برای سرگرمی و … بود ، بعد هم یک سینمای ۳ بعدی که فیلمی از گلچین جام جهانی‌‌ها رو نشون میداد ، که یک صحنهٔ شادی تماشاگران ایرانی‌ در سال ۹۸ رو هم نشون داد . ولی‌ چیزی که خیلی‌ من رو سورپرایز کرد این بود که ، بر سقف سالن پرچم کشور‌های شرکت کننده در جم جهانی‌ رو وصل کرده بودند (البته نه کامل ، تعدادی از شرکت کنند ها) ولی‌ چیزی که توجهم رو جلب کرد پرچم زیبای ایران بود ، اون جا بود که گفتم همیشه پای یک ایرانی‌ در میان است . ولی‌ به راستی‌ چرا ؟ ایران که حذف شد ، فلسفه‌ی پرچم چی‌ بود ؟

در آخر هم از راهروی تاریخچهٔ جام جهانی‌ گذشتیم (جایی که اطلاعات از قدیمی‌‌ترین جام جهانی‌‌ها تا به کنون بود)و به محل گرفتن عکس یادگاری رسیدیم . در این لحظه بود که فهمیدیم ۶ ساعت در بیرون و ۱ ساعت هم در سالن منتظر ایستادیم تا فقط حدود ۳ ثانیه در کنار جام قرار بگیریم و عکس یادگاری بندازیم ، فقط ۳ ثانیه ، ولی‌ میرزید …

آخه گناهه مردم ما چی‌ که نمیتونند این جام رو از نزدیک ببینند ؟ طی‌ یک برنامه خیلی‌ از کشور‌های جهان رو میگرده (البته از آسیا خیلی‌ کمتر از قاره‌های دیگر انتخاب شده بود) فقط به خاطره این که اسپانسرش “کوکا کلا” هست و این هم یه شرکت امریکأیی ؟!!

“>

امسال روز ولنتاین با روز رحلت پیامبر و شهادت امام حسن مجتبی مصادف شد . حالا جدا از این که دولت (مثلا) اسلامی مالزی میلاد پیامبر رو تعطیل عمومی‌ اعلام می‌کنه ، نمیدونم چرا واسه رحلت ستارهٔ عصمت کاری نکرد !! و جشن های بزرگی‌ رو هم برگزار کرد !! یک شنبهٔ هفتهٔ گذشته ۲۵ بهمن ( ۱۴ فوریه ) از صبح چندین اس‌ام‌اس تبلیغاتی برای کلاب و جشن‌های ایرانیان مقیم مالزی دریافت کردم !! حالا جدا از این که شمارهٔ من رو از کجا آوردند که میدونستند من ایرانی‌ هستم (چون اس‌ام‌اس‌ها همه به زبان فارسی بود) بماند ، من تعجّب کردم و خجالت کشیدم که ما پیش قدم شدیم واسه این روز، روزی که هم زمان با روز رحلت پیامبر و شهادت امام حسن و همین طور شب شهادت امام رضا بود . چند دقیقه بعد صفحهٔ فیس بوک رو باز کردم ، دیدم ۲ تا پیام هم اون جا اومده که صفحهٔ اطلاعات ایرانیان مقیم مالزی فرستاده بود ، باز کردم پیامی به شرح زیر دیدم :

امشب شب متفاوت عشق و عاشقی ،شب ولنتاین ایرانی را باهم در مالزی جشن خواهیم گرفت ،
وعده دیدار ما امشب ساعت ۱۰:۳۰ تا ۲:۳۰ در یکی از بهترین هتل‌های مالزی ،
هتل …… در قلب کوالالامپور، خیابان …..روبرو …..
فقط تعداد محدودی میز جهت رزرو باقی مانده است.
تلفن رزرو و اطلاعات ۰۱۲۹۷۳xxxx

نه تنها از بی‌ حیایی و بی‌ شرمی عده ای ایرانی‌ بهت زده نشده بودم که بلکه تعجّب کردم که فقط تعداد کمی‌ جا هست . پیام بعدی هم که از یه برنامه ریزی دقیق خبر میداد به
شرح زیر بود :

هر شنبه شب، شب ایرانی
شب هایی به خوبی شب ولنتاین ۱۴فوریه
به همراه دی جی پوریا و ۳ دی جی میهمان از بهترین دجی‌های سرشناس ایرانی
در یکی از بهترین هتل کوالالامپور
از شنبه شب ۲۰ فوریه ۲۰۱۰ تا شنبه شب ۲۰ مارچ ۲۰۱۰ مصادف با تحویل سال ۱۳۸۹ و جشن نوروز،هر شنبه شب، شب ایرانی خواهیم داشت ، وعده دیدار ما هر شنبه شب تا نوروز ۱۳۸۹

خوب اینم برنامهٔ ایرانی‌‌ها تا پایان سال ، چقدر ایرانی مشتاق زیاد که به خاطرش یکی‌ از بهترین هتل‌های مالزی رو هر شنبه شب بهشون اختصاص میدند . حالا از شرح گستاخی یه مشت بی‌ حیا در دههٔ اول ماه محرم به بهانهٔ ساله نو میلادی می‌گذرم .
حالا شب‌های دیگه میخواید حال کنید نوش جونتون التماس دعا داریم ، ولی‌‌ای کاش یکم حیا میکردید واسه این روز .
خدا ایشالله هممون رو به راه راست هدایت کنه

مژده ای دل که خبری در راه است …

توضیح : به افراد مالزی یایی “مالایی” گفته میشود .

جلسهٔ اول کلاس آلمانی‌ بود ، ما هم یه تی‌ شرت سبز نو خریده بودیم ، با یه ذوقی پوشیدیم رفتیم سر کلاس ، همه خودشون رو معرفی‌ کردند ، نوبت به ما رسید ، تا برگشتیم گفتیم ایرانی‌ هستیم ، معلم آلمانی ( که اهل کشور آلمان هم بود ) با یه ذوقی گفت : ‌ا ا ا ، پس واسه همین سبز پوشیدی ؟ اون جا بود که گفتم موسوی خدا بگم چی‌ کارت کنه رنگ سبز رو هم خراب کردی رفت ، بابا دیگه دلمون خوش بود این جا امن پوشیدن لباس سبز .
حالا بیا و درستش کن ، بعده کلاس هم ما رو نگاه داشته میگه : گفت ایران امن ؟ خانوادت چرا نمیان این جا زندگی‌ کنند ؟ نمیترسند برند تو خیابون ؟

تو دلم گفتم خدائی اینا چی‌ در باره وضعیت تو ایران فکر میکنند ؟

۱:
دارم دچار تیرگی و نا‌ سپاسی میشوم
در روزگار شومشان دارم سیاسی میشوم
گویا که یادم رفته با نام شما آدم شدم
دارم اسیر لقمه‌ها یا بیخواسی میشوم
تا گفتم از عشق شما ، از گریه‌هات و روضه هات
محکوم بر امل گری یا بی‌ کلاسی میشوم
از دست این نامرد‌ها می‌دانم آری عاقبت
مجبور بر انجام یک جرم اساسی‌ میشوم
تمام راه ظهورت رو با گنه بستم
دروغ گفته‌ام آقا که منتظر هستم
کسی‌ به فکر شما نیست , راست میگویم
دعا برای تو بازیست , راست میگویم
اگر چه شهر برای شما سیاه پوش است
برای کشتن تو نیزه هم فراوان است
درون سینهٔ‌ ما عشق یخ زده آقا
تمام مزرعه‌هایمان ملخ زده آقا
من از سیاهی شب‌های تار میگویم
من از خزان شدن این بهار میگویم
من از سرودن شعر ظهور می ترسم
دوباره بیعت و بعدش عبور می ترسم
کسی‌ که با تو بماند ، به جانت آقا ، نیست !! ( یعنی‌ کسی‌ پیدا نمی‌شه منتظر واقعی‌ باشه یا زمان ظهور پشت امام مهدی باشه )
برای آمدن این جمعه هم مهیا نیست

۲:
گوش کنید ‌ای خصم در خواب
بس ماهواره و احزاب
ما یه دل داشتیم از اول
که اونم دادیم به ارباب

۳:
این روزگار می‌گذرد خوب یا که بد ، بهتر که عمر ما در این خانه بگذرد ( خانه : هیئت )